Het afgelopen jaar is er meer belangstelling dan ooit geweest voor de supply chain. Bedrijven bleken enorm kwetsbaar te zijn en kregen, door de coronacrisis, te maken met leveringsproblemen, tekorten en andere kampten met overschotten in de voorraad. Met als meest recente voorbeeld het tekort aan chips voor autofabrikanten. 

Ook in de supply chain is duurzaamheid aan de orde van de dag. Transparante en duurzame ketens scoren momenteel echter pas 9,6 procent op de Nieuwe Economie Index (NEx). Werk aan de winkel dus.

Het moment dat het wc-papier op was. Dat was de grootste angst van consumenten aan het begin van de coronacrisis. Maar hoewel die angst onnodig bleek, stond de logistieke sector wel vanaf het begin op scherp. “Veel bedrijven hebben ingezien dat op deze manier werken te kwetsbaar is.”

In transport en logistiek is digitale innovatie vandaag de dag een absolute noodzaak. En niet alleen voor de koplopers.  E-commerce groeit hard en neemt veel over van fysieke winkels. Alles is verbonden, data worden ontsloten via apps en platforms. Door gebruik van digitale technologieën veranderen businessmodellen en er ontstaan nieuwe inkomstenbronnen. Kritische ketenpartijen vragen daarnaast om transparantie en meer duurzame oplossingen. Zo kunnen we inmiddels concluderen dat onze sector een enorme digitaliseringstransitie doormaakt, waarbij achterblijven geen optie is. 

Ontwikkelingen omtrent digitalisering van de automatisering gaan ontzettend hard. En deze ontwikkelingen zijn ook nog eens op maat gemaakt voor de eindgebruiker. Dit komt onder andere doordat de wensen en eisen van de eindgebruiker steeds groter worden. Maar verschillen per sector. 

Gegevens die gegenereerd worden met behulp van het Internet of Things (IoT) zijn veelbelovend, maar brengen tegelijkertijd complexiteit en risico’s met zich mee. Het Internet of Things is een netwerk, of ecosysteem, van fysieke objecten, ook wel ‘dingen’ genoemd, die met elkaar verbonden kunnen worden via het internet. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van ingebedde software, sensoren, actuatoren, andere speciale hardware en netwerkverbindingen die het mogelijk maken om gegevens te verzamelen en uit te wisselen.  IoT-applicaties kunnen zeer succesvol zijn, maar dan moet er eerst goed gekeken worden naar een aantal factoren waar organisaties zorgvuldig over moeten nadenken voordat een IoT-oplossing wordt gekozen voor een optimaal resultaat. 

Robots zien we niet alleen terug in onze fabrieken, maar zijn ook steeds vaker terug te vinden op de werkvloer in het kantoor. Niet letterlijk, maar wel in computers via robotic process automation (RPA) applicaties. “Met de groeiende druk op de werkgelegenheid, bieden softwarerobots een uitkomst.”

De ontwikkelingen in de automatisering en robotisering gaan momenteel hard. De huidige omstandigheden hebben ons gedwongen na te denken over automatisering en robotisering. We zien inmiddels dat veel grote bedrijven hierin volop in ontwikkeling zijn en grote stappen zetten.

In ongeveer elke branche van de samenleving wordt data belangrijk(er). En dat biedt steeds meer mogelijkheden voor de samenleving. Met datatechnologie kun je veel meer meten? en daarmee ook weten. Ook in sportevenementen wordt het gebruik van datatechnologie steeds interessanter. 

In Nederland is men heel goed in het bedenken van innovaties. Tegelijkertijd heeft Nederland ook de capaciteit om deze innovaties te ontwikkelen en te produceren, maar wordt dit in de praktijk niet altijd gedaan. Onder andere doordat het vaak ontbreekt aan de benodigde voorwaarden om van een goed idee een product te maken. 

Producten zijn opgebouwd uit een hele hoop verschillende data die van groot belang zijn voor consumenten, wetgevers en ketenpartners. Waar is het product geproduceerd? Welke grondstoffen zitten erin? Transparantie omtrent deze informatie is noodzakelijk om duurzamer, efficiënter en meer klantgericht te werk te gaan.

We staan in Nederland voor een flinke uitdaging: de energietransitie moet sneller. En dat vraagt om een constante instroom van nieuwe energieprofessionals, waar nu een groot tekort aan is. De oplossing? Een nieuwe generatie professionals de ruimte geven om impact te maken. Voor een toekomst die zij gaan meemaken. Met de energie van jong talent werken we sneller toe naar een fossielvrije samenleving.

Veiligheid in de chemische industrie bestaat uit drie onderdelen. Allereerst heb je te maken met ontwerpveiligheid. Is het ontwerp van de chemie installatie veilig? Vervolgens moet er regelmatig onderhoud plaatsvinden om de veiligheid te kunnen waarborgen. En het derde onderdeel omtrent veiligheid in de chemie betreft de mens, de medewerkers die de installaties bedienen. 

In de chemische industrie is water onmisbaar. Water om te koelen, producten te maken of stoom te produceren is voor de chemie uiterst noodzakelijk om processen mogelijk te maken. Maar de chemische industrie staat ook voor een grote verduurzamingsopgave waarin water een belangrijke rol zal spelen.

Van alle producten die je koopt en alle materialen die je gebruikt is liefst 95 procent rechtstreeks te linken aan de chemiesector. Dat blijkt uit een rapport van de Europese Commissie. Het maakt van de chemie-industrie een cruciale bondgenoot voor meer duurzaamheid. “Ambities uitspreken is de makkelijke stap, het zijn wel de bedrijven die moeten investeren en innoveren om de duurzaamheidsdoelen de komende decennia te realiseren. Met de chemie op kop”, zegt Hans Casier, voorzitter van de Belgische chemiefederatie essenscia en topman bij chemieconcern INEOS. 

De chemische industrie kampt als belangrijke vervuiler met een imagoprobleem. Maar dat geldt natuurlijk lang niet voor de hele sector: diezelfde chemische industrie werkt juist keihard aan oplossingen voor de grote milieuvraagstukken van deze tijd. 

De energietransitie is een enorme uitdaging. Klassieke energievoorzieningen moeten veranderen. Hierdoor zijn kennis en vaardigheden van de oude industrie niet meer helemaal relevant. Aan de ene kant moeten jongeren nieuwe vaardigheden en technieken leren om in de nieuwe industrie te kunnen werken. En aan de andere kant moeten de mensen die in de bestaande industrie werken omgeschoold worden. 

In 2050 moet de samenleving CO2-neutraal zijn. En dat betekent dat iedereen nú aan de slag moet om dat te realiseren. Onder andere door het aanpassen van onze gewoonten, in de vorm van vaker met de trein reizen en het eten van minder vlees. Ook de acceptatie dat een CO2-neutrale wereld op de korte en middellange termijn duurder is, behoort daarbij. 

Manon Janssen heeft een broertje dood aan de klimaatdoelstellingen van 2050. Niet omdat ze het niet belangrijk vindt, maar omdat het verlammend werkt. “Het punt is dat we nu moeten gaan handelen. Want als we 2030 niet halen, dan hebben we sowieso geen planeet die leefbaar is in 2050.”

In onze huizen en bedrijven hebben we behoefte aan licht, warmte en koelte, dat is de basis. Tegenwoordig willen en moeten we dat natuurlijk duurzaam regelen. Warmtenetten zouden hierin een uitkomst kunnen bieden.