Theo Mulder is een vrijdenker.  Bevlogen koppelt hij oude en nieuwe wetenschap, geeft cursus aan boeren en burgers en wijst de weg naar herstel van een rijk bodemleven. Gezond voedsel produceren is een hoge vorm van agri cultuur. 

Wat gebeurt er eigenlijk in de fabriek waar soep wordt gemaakt? Hoe komen die plakjes ham in de verpakking, en wat zit er allemaal in? Kan die verpakking trouwens niet duurzamer? En hoe waarborg je de voedselveiligheid? 

In Nederland kennen we 53.920 landbouwbedrijven (2018), waarvan 20.000 bedrijven (mkb) in de tuinbouw actief zijn. De Nederlandse tuinbouw sector zorgt voor 300.000 banen en exporteert jaarlijks voor 24,4 miljard euro naar 150 landen. 

In de komende dertig tot veertig jaar moeten we meer voedsel gaan produceren dan we in de afgelopen zesduizend jaar hebben gedaan, omdat de wereldbevolking steeds groter wordt en de welvaart in vele landen toeneemt. Dat brengt een aantal flinke uitdagingen met zich mee die we de komende jaren het hoofd zullen moeten bieden.

De agri- en foodindustrie staat voor een aantal flinke uitdagingen. Om die het hoofd te bieden is het gebruik van technische innovaties van groot belang.

Mensen die reproduceerbaar werk doen kunnen hun dag niet hebben. Ze hebben bijvoorbeeld niet goed geslapen en zijn daardoor niet geconcentreerd. Een foutje zit dan in een klein hoekje. 

In de levensmiddelenproductie komen veel verschillende processen samen. Vaak zie je hierbij dat iedereen op zijn eigen eilandje werkt. De koeling zit bij de koeling, logistiek bij logistiek en zo geldt dat voor alle processen binnen de fabriek. Met een integrale aanpak kan de fabriek echter een stuk efficiënter ingericht worden.

De Nederlandse tuinbouw heeft zich ontwikkeld van open veld kweek naar moderne kassen. Op dit moment staat de Nederlandse tuinbouw voor een volgende ‘revolutie’.

We eten en drinken iedere dag. Je denkt er niet bij na, maar voordat het eten op je bord ligt, heeft het een hele route afgelegd. In de hele keten, van boer tot bord, moet de voedselveiligheid bewaakt worden. Voor bedrijven die met voedingsmiddelen werken is een goede voedselveiligheidscultuur noodzakelijk.

De levensmiddelenindustrie en de bijbehorende land- en tuinbouw is een van de grootste van ons land. De jaarlijkse export vanuit deze sectoren bereikt een omvang van ongeveer 100 miljard euro. Het handelsoverschot is gestegen tot boven de 30 miljard. Maar de levensmiddelenindustrie staat ook voor een aantal flinke uitdagingen.

In de plannen van het kabinet omtrent gezondheid en zorg is het doel gesteld voor 2040 om vijf jaar langer gezond te leven, en dertig procent minder verschil in de gezonde levensverwachting tussen sociale klassen te realiseren in de komende jaren. Goede voeding speelt daarin uiteraard een essentiële rol.

In de 60er jaren van de vorige eeuw begonnen de eerste ondernemers met het telen op steenwol in kassen. Het was een duurzamere manier om groenten te telen, omdat de grond niet hoefde te worden ontsmet met bijvoorbeeld schadelijke chemicaliën. Maar, wat het nog bijzonderder maakt, is dat de opbrengst en vruchtkwaliteit duidelijk verbeterde. Telen op steenwol was het begin van een nieuwe ontwikkeling waarbij precisie telen via de wortelzone mogelijk werd. Het stelt de teler in staat de plant precies te geven wat het nodig heeft aan voedingsstoffen en water, op het juiste moment in de ontwikkeling van de plant en vrucht.

In de transitie naar een circulaire economie zien we steeds meer ambities en vindingrijke oplossingen vanuit het bedrijfsleven. Zo streeft het internationale verpakkingsbedrijf DS Smith onder andere naar honderd procent hergebruik in 2030.

Duurzaam verpakken is meer dan alleen de verpakking om het product. Verpakkingsspecialist BVP denkt daarom als partner mee naar de beste oplossing voor uw logistiek proces. De Papercooler is een goed voorbeeld. De volledig papieren verzendverpakking heeft dezelfde isolerende en beschermende prestaties als een EPS box, maar is veel duurzamer in gebruik.

The Branding Club helpt horecabedrijven met het versterken van hun merkbeleving. Dit doen ze door bedrukte producten te leveren. “Een sterk merk en krachtige branding zijn vandaag de dag essentieel voor succes in nagenoeg iedere branche. De horecabranche is er bij uitstek één waar een combinatie van beide een positief sneeuwbaleffect kan veroorzaken. Echter, bij veel ondernemers ontbreekt het door onder meer tijdgebrek aan focus op het bouwen van een sterk merk. The Branding Club helpt horecabedrijven hierbij en fungeert in essentie als de creatieve afdeling voor veel van onze klanten.”

De SUP richtlijn die van kracht is gegaan juli jongstleden vraagt aan de lidstaten van de EU om het gebruik van kunststof drank- en voedselverpakkingen aanzienlijk te verminderen in 2026 ten opzichte van 2022. Hiermee wil de EU en ook de Nederlandse overheid zwerfafval op het land en in water terugdringen en verschuiving stimuleren naar meermalig gebruik van producten om zo verder te bewegen naar een circulaire economie.

De verpakkingsindustrie gaat een dynamische tijd tegemoet. Plastics uit olie is geen triviale optie meer nu als gevolg van de energietransitie en de veranderende inzichten over woon-werkverkeer minder benzine en diesel worden gebruikt, raffinaderijen langzaam uit Europa verdwijnen en primaire plastics duurder worden en meer uit Azië zullen moeten worden geïmporteerd. Diezelfde raffinaderijen maken immers ook de basiscomponenten van verpakkingsplastics. 

Om de CO2-uitstoot vanuit de verpakkingsindustrie te verlagen moet er iets veranderen. In dit verhaal wordt plastic vaak als de grote boosdoener gezien, waarvoor alternatieven gezocht moeten worden. Maar die alternatieven vormen helemaal geen oplossing. “Ze dragen juist bij aan het probleem.”

Wanneer het gaat over e-commerce wordt vaak gesproken over de milieu-impact. Hieronder vallen de verpakkingen van de bestelde producten, en zeker in die sector wordt volop geïnnoveerd op het gebied van verduurzaming.

In het afgelopen jaar zijn we meer dan ooit online gaan bestellen. E-commerce is en blijft booming en omnichannel is inmiddels bijna de standaard geworden. Maar tegelijkertijd steekt ook steeds meer de vraag of dit eigenlijk wel zo goed is voor de wereld de kop op.